Zrozumienie naszego postrzegania rytmu

muzyka spać

Naukowcy już dawno zrozumieli, że zwracając uwagę na serię wystąpień, ludzie zazwyczaj widzą rytm, także wtedy, gdy dźwięk jest równy i podobnie rozmieszczony. Jedyną jednolitością, która została znaleziona ponad 100 lat temu, jest prawo jambsko-trochaiczne: kiedy każdy inny dźwięk jest głośny, często słuchamy zespołów dwóch dźwięków ze wstępnym rytmem. Gdy każdy inny dźwięk jest długi, słuchamy zespołów 2 dźwięków z ostatnim uderzeniem. Ale dlaczego nasza percepcja rytmu działa w ten sposób?

W aktualnych badaniach w Przegląd psychologiczny, profesor Uniwersytetu McGill, Michael Wagner, ujawnia, że ​​postrzegany przez nas rytm jest wynikiem metody, jaką widzowie dokonują 2 różnych wyborów, jednej dotyczącej organizacji (które sylaby lub tony łączą się ze sobą) oraz innej dotyczącej ważności (które sylaby lub dźwięki pojawiają się na pierwszym planie lub w tle). Te wybory dotyczące organizacji i znaczenia w równym stopniu wzajemnie się uczą.

Poszukiwanie może zwiększyć nasze rozumienie mowy, a także posługiwanie się językiem, z potencjalnymi konsekwencjami w wielu różnych lokalizacjach, obejmujących szkolenie, leczenie mowy, wzmacnianie mowy wytwarzanej, a także wzmacnianie systemów rozpoznawania mowy.

Czego badacze dowiadują się o naszym postrzeganiu rytmu?

Sekwencje tonów, a także sylaby są zwykle uważane za zorganizowane rytmicznie. Odnosi się to również do sytuacji, gdy wszystkie tony lub sylaby w serii są podobne akustycznie i podobnie rozmieszczone. W serii lub równoważnych dźwięków publiczność często słucha kolekcji trochee (zespoły 2 dźwięków z wstępnym rytmem), gdy każdy inny dźwięk jest głośniejszy, a także często słuchają kolekcji jambów (zespoły 2 audio z ostatnim uderzeniem), gdy każdy inny dźwięk jest znacznie dłuższy.

Ponieważ to uogólnienie zostało po raz pierwszy odkryte przez Thaddeusa Boltona w 1894 roku, zostało ono powielone w licznych badaniach naukowych, obejmujących m.in. rozwój mowy u dzieci. Dziś porozumienie dotyczy tego, czy prawo jambowo-trochaiczne Boltona jest globalną sensacją, czy też wynika z doświadczenia językowego. Chociaż słynie od ponad wieku, źródło sensacji w rzeczywistości pozostało niepewne.

Co odkryłeś?

Odkryliśmy, że te wyważone rozumienia tak naprawdę nie dotyczą jambów ani troczów. W przypadku oferowanej stymulacji dokonujemy 2 różnych wyborów; organizowanie, lub po prostu jak analizujemy sygnał w mniejszych porcjach, a także znaczenie lub które audio są na pierwszym planie lub w tle. Razem te wybory wywołują nasze zrównoważone instynkty. Te dwie opcje są równie przydatne, podobnie jak nasz system estetyczny dokonuje równie przydatnych wyborów dotyczących rozmiaru i zakresu przedmiotu. Jeśli przyjmiemy, że przedmiot znajduje się w pobliżu, zakładamy, że jest on mniejszych rozmiarów, niż gdybyśmy uznali go za oddalony. Może to przynieść humorystyczne „przymusowe wyniki z punktu widzenia”, jak na tym zdjęciu wieży Eiffla – wiemy, że jest duża i wydaje się mała, ponieważ jest daleko, ale dziewczyna najwyraźniej dotyka jej szczytu, sprawia, że ​​wydaje się mała i blisko.

Wyniki badania sugerują, że to właśnie tego rodzaju wnioskowania są powodem, dla którego słuchając serii sylab takich jak …bagababa…, spontanicznie postrzegamy to jako powtórzenie słowa „baga” lub „gaba”. Słowa po prostu wydają się wybrzuszać, mimo że pod względem akustycznym jest to po prostu niezorganizowana seria pojawiania się. W przypadku serii tonów, w których nie możemy uznać prywatnych słów, postrzegamy je jedynie jako rutynowy rytm jambiczny lub trochaiczny.

Możesz zapoznać się z badaniami, a także samodzielnie wziąć udział w internetowym terminalu prosodylab.

Jakie są następujące działania?

Jeśli wyniki obserwowane w tym badaniu mają charakter globalny i są używane w różnych językach, z pewnością dostarczyłoby to zupełnie nowego zrozumienia tego, w jaki sposób niemowlęta mogą zacząć analizować sygnał, gdy początkowo poznają język, a także jego z pewnością zapewni również zupełnie nowe możliwości dla innowacji w zakresie mowy, aby wzmocnić syntezę mowy, a także rozpoznawanie mowy. . Jednak wcześniejsze prace międzyjęzykowe z Prawem Iambicko-Trochaicznym zalecają istnienie znaczącego wariantu pomiędzy językami, jeśli chodzi o rytm.

Moja grupa właściwie dopiero niedawno zaczęła sprawdzać, jak naprawdę są różne języki, kiedy oddzieli się zarówno pomiary organizacji, jak i znaczenia, na przykład to, co badania tu i teraz zapewniły angielskiemu Program początkowych wyników, że gdy rozplątuje się pomiary, jest to znaczące. niezmienność we wszystkich językach.