Badacze psychologii oferują lepsze narzędzie do wizualizacji zagrożenia huraganem

Badacze psychologii oferują lepsze narzędzie do wizualizacji zagrożenia huraganem

Kiedy huragan grozi wyjściem na ląd, prognostycy oferują zestaw urządzeń informacyjnych do interakcji z niebezpieczeństwem nadejścia przez obszary nadmorskie i śródlądowe, aby miejscowi mogli przygotować się na jego skutki. Najważniejszym z tych urządzeń jest „stożek niepewności” – estetyczne przedstawienie przyszłego przebiegu tornada.

Ale czy stożek spełnia swoje zadanie? Badania pokazują, że ludzie zwykle źle rozumieją te wybitne wizualizacje klimatyczne. Nie rozumieją informacji, którymi się dzieli: najbardziej prawdopodobnego przebiegu tornada, a także możliwości jego zmiany na podstawie informacji historycznych. Oprawa wizualna jest stożkowa, ponieważ im dalej staramy się eksplorować przyszłość, tym bardziej nieprzewidywalna jest projekcja. Jednak ze względu na to, że stożek wyznacza linię wokół konkretnego miejsca, wiele osób uważa, że ​​miejsca poza stożkiem z pewnością nie zostaną dotknięte tornadem.

Naukowcy z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Stanowego Kolorado mają do czynienia z szybko rozpoznaną, popartą nauką metodą estetycznego przeciwstawiania się niebezpieczeństwu huraganu dla społeczeństwa. Konkurują ze sobą, że stożek nieprzewidywalności powoduje niewłaściwe samozadowolenie jednostek żyjących poza granicami stożka, w których istnieją lepsze metody oznaczania najbardziej prawdopodobnych wpływów.

W skład grupy badawczej wchodzą nauczycielki psychologii Jessica Witt, która bada ludzki system estetyczny, oraz Benjamin Clegg, który bada ludzkie rozważania na temat stylu zupełnie nowych innowacji. Wspólnie przeprowadzili eksperymenty, aby ocenić, czy prognozy dotyczące huraganów mogą być lepiej rozpoznawane przez zwykłych zwiedzających dzięki żywym grafikom, które naukowcy faktycznie ochrzcili „zoomami”. Ich wyniki są przedstawione w Journal of Experimental Psychology: Stosowany.

Informacje podsumowujące

Według Witta system estetyczny człowieka wyróżnia się czymś, co nazywa się założeniem ustalonym. Kiedy twoje oczy widzą zespół przedmiotów, twój umysł szybko wyciąga ich podsumowanie. Patrząc na kawałek podwórka, twój umysł dokonuje szybkiej oceny jego zwykłej zieleni. Kiedy patrzysz na drzewo, twój umysł natychmiast zbliża się do zwykłego wymiaru opadłych liści.

Stożek nieprzewidywalności jest tym, co naukowcy nazywają figurą podsumowującą. Standardowy, przewidywany tor huraganu wznosi się w centrum, którego tor graniczy z różnymi poziomami nieprzewidywalności.

Kiedy stożek rośnie, ludzie zakładają, że wskazuje to, że tornado z pewnością będzie się pogarszać lub zwiększać. Ale wymiar stożka po prostu oddziałuje, zwiększając nieprzewidywalność wokół projekcji. Stożek dodatkowo oferuje to, co naukowcy nazywają heurystyką kontroli.

„Ludzie lubią kategorie i mogą umieszczać rzeczy w tych binarnych wiaderkach – [na] ryzyko, a nie na ryzyko” – twierdzi Witt. „Stożek zasadniczo do tego zachęca. Ma tę dobrze określoną granicę, a ludzie traktują rzeczy w obrębie tej granicy jako jakościowo różne od tego, co znajduje się poza granicą”.

Clegg wskazuje na huragan Katrina, który spustoszył Nowy Orlean i przygraniczne miejsca w 2005 roku. „To dobry przykład burzy, która zmieniła swoją ścieżkę tuż przed wyjściem na ląd, kierując się poza wcześniej przewidywany stożek niepewności” – twierdzi Clegg. Twierdził, że ludzie, którzy mieszkali na zewnątrz na wcześniejszych granicach stożków projekcji, mogli sądzić, że nie grozi im fantastyczne niebezpieczeństwo.

Badacze zadawali sobie pytanie, czy w przeciwieństwie do podsumowującej figury stożka, lepsza wizualizacja z pewnością wykorzystałaby w pełni to, co system estetyczny jest obecnie wydajny – zarówno produkcję, jak i podsumowanie. „Zamiast wizualizować podsumowanie, dajmy im surowe dane, a zamiast tego pozwólmy systemowi wizualnemu zrobić podsumowanie” — stwierdził Witt.

„Zoomie”

Ich zupełnie nowa, a także lepsza oprawa wizualna bardziej przypomina zestaw utworów lub historię z makaronem. Ale zestawy gąsienic dodatkowo mają swoje obawy.

Więc Witt społeczność znajduje się na torze, po tym, jak jednostki uważają ją za bardziej niebezpieczną niż ta, która znajduje się poza torem, również jeśli ta ostatnia jest usytuowana bardziej szczegółowo w stosunku do tornada. Clegg i „zoomie”, o których myślano pojęcie huraganu, które są zbiorami kropek, z których każda oznacza różne prognozowane „Ideą jest to, że pozbywając się określonej granicy, nie mamy tego binarnego rozróżnienia tak-lub-nie, ale raczej bardziej stopniowe, bardziej probabilistyczne rozumienie ryzyka”, oczywiście Witt, a także przenosić się w razie potrzeby.

Wielu twierdziło. Ale zoomie trzymane na kursach w pobliżu jednego z najbardziej prawdopodobnych kursów komunikują większe niebezpieczeństwo. również kilka zoomów ujawniających znacznie poważniejsze rozbieżności pokazują, że nadal istnieje pewne zagrożenie dla badaczy tych lokalizacji,

Ich teoria, jak twierdzą badacze, została poparta zbiorem próbnych uczniów CSU, którzy, jak wspominali In w swoim artykule, zwykle nie mają doświadczenia z cyklonami.

W eksperymencie powierzono jednostkom określenie, czy opuścić społeczność na mapie, na podstawie obserwacji konwencjonalnego stożka nieprzewidywalności lub spekulatywnych zoomów. Stożek badania nieprzewidywalności miał wyraźny wpływ na kontrolę: jednostki wybrane do opuszczenia społeczności wewnątrz stożka po wysokich cenach, jak również społeczność za stożkiem po obniżonych cenach.

Gdy odcięcie było ostre i nastąpiło w bardzo krótkim zasięgu geograficznym – wyznaczonym przez granicę stożka projekcji.huragan – badani badacze zagrozili wykorzystaniem zoomies, niemniej jednak, jak widać postępujący spadek cen opróżniania.

„To pokazało, że uczestnicy zrozumieli, że istnieje ryzyko poza miejscem, w którym kończy się stożek” Witt społeczność uzyskała dodatkowo z łatwości przewidywanego kursu, powoli obniżając ceny opróżniania – dużo bardziej zgodnie z tym, co należy przeprowadzić w świecie rzeczywistym „W tych peryferyjnych obszarach istnieje ryzyko”.

Naukowcy twierdzili. Floryda powieliła próbną studentkę college'u w Amelii Warden – która jest szczególnie dużo bardziej zaprawiona prawdziwymi cyklonami – z partnerami Lisą Blalock, studentką CSU, a także University, profesorem psychologii na Zachodniej Florydzie z The Fort Collins, wyniki były zauważalnie porównywalne z badań przeprowadzonych w ramach tej parytetu huraganów pokazuje, że odbiór estetyczny ze stożka nieprzewidywalności jest tak solidny, że pozbywa się również przewidywania, jak

„Trudno oprzeć się temu wizualnemu wrażeniu” – działają projekcje Witta.

Spekulacyjne wyniki na Florydzie z uczniami Human Factors zostały zatwierdzone jako referat seminaryjny w Towarzystwie Ergonomii, a także na październikowej konferencji w Witt, gdzie Clegg i

Badacze z pewnością zapewnią swoje poszukiwania. Lepiej załóżmy, że ich poszukiwania mogą nie tylko pomóc decydentom i ogółowi społeczeństwa w przygotowaniu huraganów (*), ale także pomóc zwiększyć polegać na planowaniu.