W rozmowie: Neurokognitywny efekt długotrwałego COVID

Dla wielu osób długi COVID ma organizacje z poważnymi problemami neurologicznymi, a także neurokognitywnymi, co w niektórych przypadkach nazywa się neuro-COVID. Dlaczego tak się dzieje i że jest to najbardziej zagrożone? W tej funkcji specjalnej, a także w podkaście, rozmawiamy z 2 naukowcami, a także osobą z żywym doświadczeniem neuro-COVID, aby dowiedzieć się o wiele więcej.

2de8ed292d9b2bc95d885d526d42e0e6 - November 28, 2021

— Szpiczaste, pomarańczowe rzeczy i oczywiście marchewki. Właśnie szukałem nazw rzeczy".

To jest dr Kerry Smith, lekarz rodzinny z Wielkiej Brytanii, mówiący o jej oznakach i objawach po COVID. W rzeczywistości nie odniosła korzyści z poprzednich 18 miesięcy, biorąc pod uwagę, że posiadanie COVID-19 od osoby, która faktycznie wróciła z Wuhan w Chinach, z wysoką temperaturą i nieustępliwym kaszlem.

W rozmowie z "Detonic.shop" opisała, dlaczego tak naprawdę nie była w stanie wrócić do pracy:

„To, co naprawdę uniemożliwia mi powrót do pracy jako [lekarz rodzinny], to moje problemy poznawcze lub mgła mózgowa. Ummm [cisza] Przepraszam, przepraszam, o to chodzi, widzisz, tracę tok myślenia, Hilary [imię ankietera, red.], to jest problem. Z moją mgłą mózgu mam problemy z koncentracją, nadążaniem za rozmowami, wielozadaniowością. Łatwo tracę tok myślenia. I mam problemy z pamięcią”.

Aby w pełni wysłuchać rozmowy, zwróć uwagę na nadchodzący z podcastem:

Ten podcast jest również oferowany w Spotify, Apple Podcasts, a także w różnych innych systemach.

Dr Smith ma długotrwały COVID, który Centers for Disease Control, a także Prevention (CDC) określa jako „nowe, powracające lub trwające problemy zdrowotne”, mające miejsce 4 tygodnie lub nawet dłużej po nabyciu SARS-CoV-2, infekcji wywołującej COVID- 19.

W miarę postępu pandemii COVID-19 rośnie świadomość, że około 1 na 3 osoby, które pozytywnie przeszły testy na COVID-19, a także które normalnie nie zostały przyznane do ośrodka zdrowia w celu leczenia, nie odzyskuje się całkowicie po 3 miesiącach.

Globalne badanie osób z przewlekłym COVID odnotowało 203 różne oznaki i objawy w 10 układach ciała. Ponad 88% z 3,762 osób, które ukończyły badanie online, zgłosiło problemy z pamięcią, a także zaburzenia poznawcze, co czyni je „najbardziej uporczywymi i powszechnymi objawami w tej grupie, równie powszechnymi we wszystkich grupach wiekowych”.

Dwie trzecie (65%) zgłosiło objawy przedmiotowe i podmiotowe przez 6 miesięcy. Zaburzenia poznawcze były tylko jednym z 3 najbardziej obezwładniających oznak i objawów, obok wyczerpania i duszności.

Zmętnienie mózgu jest jednym z najczęstszych objawów i objawów wyjaśnianych przez osoby z zaburzeniami poznawczymi przylegającymi do choroby COVID-19.

W ramach tej funkcji w kolekcji MNT: In Conversation, a także powiązanym podcastem, prof. Gabriel de Erausquin, a także dr Lavanya Visvabharathy przeglądają najnowsze badania, a także teorie dotyczące trwałych zaburzeń poznawczych po COVID-19.

Bądź na bieżąco dzięki aktualizacjom w czasie rzeczywistym na temat obecnego odcinka COVID-19, a także odwiedź nasze centrum koronawirusa, aby uzyskać jeszcze więcej zaleceń dotyczących unikania i terapii.

Czym jest długotrwała mgła umysłu COVID?

Długie COVID, zaburzenia po COVID lub PASC (post-ostre następstwa zakażenia COVID-19) definiują nawracające fizyczne, poznawcze lub oba objawy przedmiotowe i podmiotowe co najmniej 6-12 tygodni po pomyślnym badaniu COVID-19 lub oznaki i objawy intensywnego COVID-19.

Niektórzy naukowcy, a także lekarze, używają terminu neuro-COVID, aby określić intensywne objawy COVID-19 w umyśle, składające się z typowo występującej migreny, a także utraty zapachu, a także rzadszych problemów, takich jak udar, encefalopatia, a także Zaburzenie Guillain-Barre.

NeuroCOVID u osób długodystansowych lub długotrwały neuro-COVID wyjaśnia długoterminowe neurologiczne oznaki i objawy towarzyszące intensywnej infekcji SARS-CoV-2. Osoby z neuro COVID zwykle cierpią z powodu mgły umysłu – braku wiary w zwyczajowo.

Prof. de Erausquin ostrzegł przed używaniem pojedynczego terminu, ponieważ osoby mogą wykazywać neurokognitywne oznaki i objawy z poważnymi lub zauważalnymi oznakami i objawami zakażenia COVID-19 lub bez nich:

„Pojęcie długiego COVID zakłada, że ​​dana osoba miała ostry COVID. Masz więc ciągłe objawy, które mają początek w momencie ostrej infekcji. Z drugiej strony idea neuro COVID może, ale nie musi [sugerować] ostrej choroby układu oddechowego; objawy neurologiczne mogą pojawić się de novo, niezależnie od stanu ostrej choroby. Więc niekoniecznie oznaczają to samo.”

Najbliższym terminem klinicznym, który pozwala zrozumieć mgłę umysłu, jest to, że oznacza ona utratę funkcji wykonawczych. Jest to znak, który ma organizacje ze stresem i niepokojem, podobnie jak większość układu oddechowego, a także oznaki i objawy kardiologiczne przewlekłego COVID, takie jak duszność, kołatanie serca, a także zawroty głowy.

Nakładanie się psychologicznych diagnoz medycznych, a także wyczerpania powirusowego, utrudniło osobom z przewlekłym COVID uzyskanie oficjalnej oceny poznawczej.

Jednak osoby, które mają oznaki i objawy po COVID-19, są 8 razy bardziej narażone na infekcję niż osoby, które jej nie miały, a także są 3 razy bardziej prawdopodobne, że te objawy będą stale występować w ciągu 12 tygodni.

Czy możemy ocenić mgłę umysłu po COVID-19?

Dr Smith nigdy nie przeprowadziła oficjalnego badania jej mgły umysłowej, ale z rozpaczą liczyła na zupełnie nowe badanie internetowe o nazwie Great British Wellbeing Survey, które koncentrowało się na tym, jak COVID-19 wpłynął na funkcję umysłu.

Zespół badawczy odpowiedzialny za badanie wcześniej stworzył Great British Intelligence Test, aby zmapować twardość poznawczą na podstawowym przykładzie osób w Anglii.

W odpowiedzi na pandemię naukowcy włączyli dodatkowe zapytania dotyczące zdrowia i dobrego samopoczucia, a także zakażenia COVID-19. W sumie 81,337 46.75 osób, typowy wiek 12,689 lat, ukończyło egzaminy online oraz zestaw pytań. Tych. 15.6 19 (XNUMX%) faktycznie potwierdziło lub uwierzyło w COVID-XNUMX.

Grupa stwierdziła, że ​​również osoby, które przestały zgłaszać oznaki i objawy, miały „znaczne deficyty poznawcze w porównaniu z grupą kontrolną podczas kontrolowania wieku, płci, poziomu wykształcenia, dochodów, grupy rasowo-etnicznej, wcześniej istniejących zaburzeń medycznych, zmęczenia, depresji i lęku ”.

Niedobór funkcji poznawczych był szczególnie widoczny u osób z jeszcze gorszymi oznakami i objawami ze strony układu oddechowego, jednak nadal występował u osób bez oznak i objawów układu oddechowego przez cały intensywny etap dolegliwości.

Ponieważ to badanie było przekrojowym badaniem badawczym, nie można stwierdzić, że niedobór funkcji poznawczych był wynikiem posiadania COVID-19. Dla porównania, brytyjskie badanie naukowe Biobank, które odwzorowuje informacje dziedziczne, a także dotyczące zdrowia i dobrego samopoczucia 500,000 XNUMX osób w czasie, faktycznie zaprosiło część osób do badania umysłu MRI przed pandemią z kolejnymi badaniami kontrolnymi.

Wyniki w rzeczywistości nie zostały jeszcze poddane ocenie wzajemnej, chociaż są oferowane online w formie preprintu. Do maja 2021 r. badanie naukowe Biobank faktycznie wykryło 401 osób, które faktycznie pozytywnie oceniły SARS-CoV-2, a także mogły być używane przed i po COVID-19.

Większość nie spędzała czasu w ośrodku zdrowia, reprezentując zespół osób z lekką lub skromną infekcją COVID-19. Naukowcy dopasowali te osoby do 384 innych osób, które nie ujawniły dowodu na COVID-19, a także porównywalnych elementów zagrożenia dla infekcji COVID-19.

Wykorzystując drobnoziarnistą skomputeryzowaną ocenę zdjęć kontroli umysłu, aby uzyskać poprawki, które z pewnością nie byłyby widoczne gołym okiem, naukowcy odkryli, że w przeciwieństwie do kontroli, osoby, które miały COVID-19, ujawniły:

  • lepsza utrata szarości w bocznej korze oczodołowo-czołowej
  • wzrost wskaźników uszkodzeń komórek w różnych obszarach umysłu, polegających na zapleczu węchowym umysłu (ośrodek węchowy, a także guzek)
  • o wiele więcej wskaźników uogólnionej degeneracji umysłu.

Osoby, które miały COVID-19, również wykazały większy spadek funkcji poznawczych w wielu badaniach funkcji poznawczych.

Autorzy opisują, że ich poszukiwania wysoce zalecają, aby cecha utraty umysłu była związana z infekcją SARS-CoV-2

Kto jest najbardziej zagrożony neuro-COVIDem?

Prof. de Erausquin wyjaśnił 2 zespoły osób z jego placówek, które ujawniły różne typy neuro-COVID. Już pierwszy zespół, składający się z młodszych osób, miał bardzo poważną dolegliwość układu oddechowego w fazie intensywnej. Z biegiem czasu u tych osób często dochodziło do poprawy.

Drugą drużynę nazywa jeszcze bardziej kłopotliwą. Często mają ponad 2 lat, a także stworzyły zaburzenie „podobne do demencji”:

„I jest to znacznie bardziej gęste upośledzenie pamięci, ze składnikiem również dysfunkcji wykonawczej i upośledzenia językowego. To bardzo przypomina chorobę Alzheimera”.

Demencja jest elementem zagrożenia dla poważnego COVID-19, zwiększając możliwości hospitalizacji ponad 3 razy. Inne badanie z brytyjskiego Biobanku faktycznie ujawniło powiązanie internetowe pomiędzy genotypem ApoE e4, związanym z chorobą Alzheimera, a także poważnym COVID-19.

W artykule przedstawionym na Międzynarodowej Konferencji Stowarzyszenia Alzheimera (AAIC) 2021 przez prof. prędkość patologii Alzheimera.

Co więcej, badanie naukowe, którego wyniki pojawiły się w Brain w październiku 2021 r., wykazało dodatkowe łącze internetowe pomiędzy dziedzicznym zagrożeniem pogorszenia stanu psychicznego a groźbą wystąpienia poważnego COVID-19.

Mianowicie, pewna wersja genetyki OAS1, która wpływa na zagrożenie chorobą Alzheimera, jest również powiązana ze zwiększonym zagrożeniem poważnym COVID-19.

Według autorów badań wynika to z faktu, że obniżona ekspresja OAS1 w mikrogleju, rodzaju komórek nerwowych zlokalizowanych w umyśle, a także kręgosłupie, wiąże się ze zwiększoną reakcją prozapalną w stopniu mobilnym.

W uwadze dla Science Media Center, dr David Strain, starszy wykładowca kliniczny na Uniwersytecie w Exeter w Wlk. zwiększone ryzyko słabych wyników z COVID-19”.

„Na początku myśleliśmy, że dzieje się tak dlatego, że osoby z demencją rzadziej są w stanie trzymać się dystansu fizycznego i nosić maski lub są narażone w swoich instytucjach opieki, gdy doszło do masowego wypisu ze szpitali. Jednak nawet po dostosowaniu do tych czynników ryzyka, osoby z nawet wczesną demencją nadal były o wiele bardziej narażone”, opisuje, że prawdopodobnie w grę wchodziło urządzenie organiczne.

Inne badanie naukowe przeprowadzone na tegorocznym AAIC powiązało utratę poczucia zapachu z nawracającymi objawami i objawami podobnymi do demencji u osób, które pozytywnie przeszły badanie na COVID-19. Odnosi się to do poglądu profesora de Erausquin, że u dorosłych z zaburzeniami podobnymi do demencji „uporczywa utrata węchu jest znacznie lepszym predyktorem upośledzenia funkcji poznawczych niż nasilenie ostrej choroby”.

Prof de Erausquin znajdujący się w zespole 300 arbitralnie wybrał starszych Indian argentyńskich (typowy wiek 66.7 lat), którzy bez względu na intensywność COVID-19, ponad jedna trzecia (34.4%) miała wskaźniki wielodomenowych problemów poznawczych.

Upośledzenia obejmowały poważną pamięć tymczasową, pamięć semantyczną (zdolność do zapamiętania słowa, zasady, liczby), awarię funkcji exec, a także zmniejszony czas zainteresowania.

Nasilenie problemów poznawczych związanych z nieustanną utratą czucia zapachu, w przeciwieństwie do nasilenia intensywnej dolegliwości zlokalizowanej w młodszym wieku badanym w badaniu badawczym Great British Intelligence, zalecającym różne sposoby przyczynowego uszkodzenia.

Dalsze badania, opublikowane w Science Translational Medicine, wykazały, że w przeciwieństwie do zatwierdzonego poglądu, że osoby z nawracającą utratą zapachu nie mają już energetycznego SARS-CoV-2; występowała wewnątrz komórek nabłonka węchowego aż do 6 miesięcy po wstępnej intensywnej infekcji.

Przykłady wymazów z nosa i gardła były niekorzystne, jednak komórki pobrane z próchnicy nosa na poziomie urządzenia węchowego – narządu ciała węchowego w nosie – były w 100% korzystne dla SARS-CoV-2.

Czy po tym SARS-CoV-2 „podróżował” z próchnicy nosa do różnych składników umysłu? Dr Visvabharathy nie był jasny.

„[Z]dolność wirusa do inwazji i przetrwania w innych obszarach mózgu jest znacznie mniej poparta [istniejącymi dowodami], przynajmniej w badaniach na ludziach” – pamiętała.

Istnieją jednak zalecenia, że ​​infekcja może przedostać się do pnia umysłu, elementu łączącego mózg – „masę” umysłu – z kręgosłupem.

„Ponieważ w przypadku poprzedniej infekcji SARS [epidemii] w Chinach w 2002 i 2003 roku zaobserwowaliśmy, że jeśli pobrałeś post mortem [próbki] od pacjentów, którzy zmarli na SARS, możesz bardzo łatwo wykryć wirusa w pniu mózgu , podczas gdy [w przypadku SARS-CoV-2] jest bardzo w górę iw dół” – opisała.

Teorie dotyczące tego, jak przebiega neuro-COVID

Wiele teorii poszukuje opisu patologicznych ścieżek trwałych neurologicznych skutków COVID-19. Opisy ogólne składają się z wyczerpania po chorobie, ale nie opisują zmian w skanach umysłu osób, które faktycznie dostały SARS-CoV-2.

Inny opis koncentruje się na zaburzeniach wiadomości ITU, ale badania pokazują, że te oznaki i objawy występują u osób, które w rzeczywistości nie spędzały czasu w ośrodku zdrowia.

Innym wskaźnikiem zaburzeń poznawczych jest to, że mikroskrzepliny uszkadzają umysł, gdy poziom tlenu jest obniżony w trakcie intensywnej fazy dolegliwości. Jednak, chociaż może to zwiększyć zagrożenie, nie opisuje golenia, a także łagodzenia oznak i objawów, ani powtarzających się wskaźników zapalenia nerwów.

Podobnie, powtarzające się opóźnienie umysłowe wywołane reakcją zapalną w fazie intensywnej nie reprezentuje wzorca oznak i symptomów, a także powtarzających się wskaźników reakcji zapalnej w umyśle.

Prof. de Erausquin i dr Visvabharathy mówili o obu wiodących teoriach życiowych:

  • neurotropizm – prosta infekcja umysłu infekcją, prawdopodobnie przyspieszająca nieprawidłowe fałdowanie zdrowych białek, a także zlepianie zdrowych białek porównywalne z patologicznym zabiegiem, który ma miejsce w chorobie Alzheimera
  • reakcja zapalna potencjalnie z częścią autoimmunologiczną lub hiperzapalną.

Neurotropizm

Artykuł opublikowany w Nature w listopadzie 2020 r. potwierdził widoczność nieuszkodzonych fragmentów SARS-CoV-2 wraz z ich RNA w błonie śluzowej węchowej.

Autorzy również zlokalizowali zdrowe białka SARS-CoV-2 wzdłuż układu węchowego, a także żarówkę w umyśle, a także zalecili, aby infekcja mogła zanieczyścić umysł.

Mieli również na uwadze, że niezwykle trudno jest przetłumaczyć pojedyncze fragmenty wirusa w określonych komórkach nerwowych (komórkach umysłu).

Badania na zwierzętach faktycznie ujawniły powszechną infekcję umysłu przez SARS-CoV-2. Ponieważ jednak naukowcy genetycznie zmieniają zwierzęta domowe, aby reklamować infekcję infekcją, nie zawsze używają świetnej wersji do rozpoznawania, jak COVID-19 wpływa na ludzki umysł.

Kilka badań pośmiertnych, składających się z obecnego badania naukowego ten zlokalizowany dowód przerwania przeszkody krew-mózg, a także przeciekania limfocytów T z zewnątrz umysłu do praktycznej lokalizacji umysłu, w rzeczywistości nie zlokalizował nieuszkodzonej infekcji.

Alternatywną koncepcją jest to, że SAR-CoV-2 w rzeczywistości zanieczyszczają umysł – szczególnie żarówkę węchową – po prostu przez wystarczająco długi czas, aby wywołać łańcuch zdarzeń, powodując zakłócenie produkcji zdrowego białka w komórkach nerwowych. Powstałe w ten sposób zdrowe kuleczki białkowe przypominają te zlokalizowane w chorobie Alzheimera.

Zapalenia

Dr Visvabharathy opisała, dlaczego opowiada się za opisem neuro-COVID opartym na wtargnięciu komórek T z obwodu lub wydzielinach z tych komórek, które powodują śmiertelność komórek umysłowych w wyniku rozpadu:

„W sytuacjach hiperzapalnych możesz mieć komórki odpornościowe, które mogą dostać się do mózgu i wokół mózgu w obszarach opon mózgowych. I co może się wtedy wydarzyć, to albo przez bezpośrednią interakcję tych komórek odpornościowych z komórkami twojego mózgu, albo zasadniczo z tymi komórkami odpornościowymi wydzielającymi różne czynniki; oba te czynniki mogą wpływać na funkcjonowanie mózgu. W innych modelach jest wiele dowodów na to, że czy te wydzielane czynniki, czy same komórki dostają się do mózgu, faktycznie wywołują śmierć komórki; w zasadzie komórki odpornościowe mogą zabijać komórki, które są ważne dla funkcjonowania mózgu”.

Jej początkowa teoria była taka, że ​​SARS-CoV-2 wywołał reakcję autoimmunologiczną, w której włączył się układ odpornościowy organizmu. Obecnie uważa, że ​​nawracająca infekcja niskiego stopnia poza umysłem może opisywać to, co się dzieje.

Odnalazła dowód na ciągłe przeciwciała przeciwko nukleokapsydowemu składnikowi ciała infekcji – przeciwciału N – które zwykle szybko ustępuje po zakażeniu. Widoczność tego przeciwciała potwierdza infekcję, ponieważ osoby, które mają oporność za pomocą zaszczepiania, będą miały po prostu przeciwciało S przeciwko zdrowemu białku kolca.

„Zasadniczo oznacza to, że jeśli masz przeciwciało antynukleokapsydowe, prawdopodobnie niedawno miałeś COVID-19” – opisała. „W przeciwieństwie do tego, odkryliśmy, że w przypadku długotrwałych pacjentów z COVID zdecydowana większość z nich wydawała się mieć przeciwciało antynukleokapsydowe przez wiele, wiele, wiele miesięcy po początkowej diagnozie COVID-19”.

Jej badanie z dr Koralnik, udostępnione obecnie jako wstępny wydruk, ujawnia, że ​​osoby z długotrwałymi objawami i objawami neuro-COVID mają niezwykłą reakcję komórek T pamięci, niewystarczającą, aby wyeliminować infekcję.

„Pytanie za milion dolarów”

Pozostajemy na początku naszego zrozumienia tej pandemii, a także jej możliwych trwałych reperkusji. Ustalenia uszkodzeń funkcji poznawczych z badań, a także skanów u osób z marginalnymi oznakami i objawami w bardzo wczesnych stadiach choroby, choć nieliczne, mogą mieć znaczący wpływ, gdy zostaną zwiększone do poziomu całej populacji.

Dwóch naukowców, którzy rozmawiali z MNT, zastanawiało się, jakie czynności mogą wymagać osoby, aby poradzić sobie z tymi długotrwałymi problemami. Prof. De Erausquin zalecił zachowanie zdrowia umysłu i dobrego samopoczucia poprzez dietę śródziemnomorską, ćwiczenia, a także komunikację społeczną.

Z punktu widzenia badań klinicznych dr Visvabharathy zalecił wzmożone badania przesiewowe, a także poszukiwanie energetycznych nawracających infekcji wraz z infekcją, a także badania nad terapią mającą na celu utrudnienie powielania wirusa.

Z pewnością wiązałoby się to nie tylko z pobraniem wymazów z komórek nosa, ale z dodatkowymi badaniami, składającymi się z przykładów kału, w celu sprawdzenia, czy infekcja może występować w różnych innych częściach ciała.

„Myślę, że to, co mówi mi z perspektywy molekularnej, jest podobne do tego, co zrobiono z HIV; być może moglibyśmy przeprowadzić badania nad zrozumieniem, jak blokować replikację wirusa jako terapię. Pierwsze pytanie brzmi: czy długotrwale pacjenci z COVID mają w sobie wirusa przez długi czas i czy możemy to ustalić za pomocą testu?

– Dr Lavanya Viśvabharathy

Dr Smith zadał ostatnie, trwałe pytanie: „Ludzie tacy jak ja, którzy mają zaburzenia funkcji poznawczych po zakażeniu COVID-19 – czy dostaniemy wczesnej demencji lub choroby Alzheimera?”

Profesor de Erausquin odpowiedział szczerze, że obecnie: „To jest pytanie za milion dolarów. Chciałbym móc odpowiedzieć za nią, pozytywną lub negatywną”.

Pozwól nam zrozumieć, co uważasz za nasz podcast In Conversation, wysyłając nam e-mail na adres mnt_editors@medicalnewstoday.com.

Aby uzyskać aktualne informacje na żywo na temat najnowszych osiągnięć dotyczących unikalnego koronawirusa, a także COVID-19, kliknij poniżej