Depresja w bardzo wczesnych latach dorosłości może zwiększać zagrożenie spadkiem funkcji poznawczych

Ktoś osłania oczy przed słońcem

  • Naukowcy badali dorosłych z oznakami i objawami depresji, a także przewidywali groźbę wystąpienia niepełnosprawności poznawczej w późniejszym życiu.
  • Osoby borykające się z depresją kliniczną w bardzo wczesnych latach dorosłości miały większe szanse na wystąpienie pogorszenia stanu psychicznego.
  • Osoby z bardzo ekstremalnymi oznakami i objawami depresji w bardzo wczesnym, a także późnym wieku dorosłym, miały większe ryzyko wystąpienia skrajnego spadku funkcji poznawczych.

Według autorów obecnego badania naukowego około 20% osób z pewnością doświadczy epizodu depresji w swoim życiu.

Naukowcy odkryli, że depresja kliniczna współistnieje z pogorszeniem stanu psychicznego w późnym okresie życia, przy czym depresja kliniczna może być bardzo wczesnym objawem choroby.

Teraz, w badaniu opublikowanym w Journal of Alzheimer's Disease, naukowcy donoszą, że depresja kliniczna w młodym wieku jest związana z 59% większym zagrożeniem pogorszenia stanu psychicznego.

"Detonic.shop" podał w wątpliwość pierwszą autorkę badań, dr Willa Brenowitz, epidemiolog z San Francisco, w odniesieniu do poszukiwań. Pamiętała:

„Odkryliśmy, że objawy depresji wczesnej dorosłości i późnego życia były związane z upośledzeniem funkcji poznawczych w późnym okresie życia u osób starszych. A to może oznaczać, że objawy depresji wczesnej dorosłości [są] potencjalnymi czynnikami ryzyka demencji i powinny być dalej badane”.

Statystyka to gramatyka badań naukowych

Dr Brenowitz, starszy naukowiec, dr Kristine Yaffe, a także ich współpracownicy, połączyli informacje z 4 ogromnych wcześniej istniejących zespołów osób, aby uzyskać w sumie około 15,000 20 osób w wieku od 89 do XNUMX lat.

Cztery zespoły należą do ciągłych badań naukowych badających aspekty zagrożeń związanych z chorobami serca lub makijażem ciała, a także z obniżoną cechą u osób starszych.

Następnie naukowcy wykorzystali skomplikowaną technikę analityczną zwaną imputacją. Zamierzali rozpoznać, czy depresja kliniczna w bardzo wczesnym wieku dorosłym wiąże się z podwyższonym zagrożeniem pogorszenia stanu psychicznego.

Dr Brenowitz określił imputację jako „próbę nawiązania skojarzeń, które nie byłyby możliwe w inny sposób”. Opisała MNT:

„Imputacja polega na przypisaniu brakującym danym wartości. Ideą, która się za tym kryje, jest: Brakuje nam danych od tych starszych osób na temat ich [objawów depresji u młodszych dorosłych]. Dlatego staramy się przypisać wartość temu, co naszym zdaniem były ich objawy depresyjne. Aby to zrobić, musimy mieć dane o innych [młodych] ludziach, o których myślimy, że są do siebie podobni: o ludziach, których można wymieniać”.

Porównywanie młodych i starych

Kontrastując młodzież ze starszymi osobami o porównywalnych cechach, badacze mogą sformułować jeszcze bardziej uzasadnione końcowe przemyślenia. Aby zagwarantować, że zespoły są porównywalne, skontrastowano porównywalne cechy, zwane współzmiennymi.

Dr Brenowitz opisał: „Zabraliśmy osoby, które wyglądają podobnie, w oparciu o pewne współzmienne […] — różni się wiek. Uwzględniliśmy również inne współzmienne, takie jak palenie i czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego. Stworzyliśmy więc ten model, który pasuje do trajektorii depresji dla wszystkich uczestników czterech różnych badań”.

Dr Brenowitz przyznaje, że ten jedyny w swoim rodzaju projekt jest nieprzewidywalny, co pociąga za sobą domniemania. Jednak te techniki pomagają naukowcom trzymać się z dala od kluczowych zespołów osób, które chcemy rozpoznać znacznie lepiej.

Modyfikacje mózgu w depresji klinicznej, a także pogorszenie stanu psychicznego

Wcześniejsza praca zaleca możliwe do zrealizowania systemy, które sprawiają, że osoby zmagające się z depresją kliniczną są bardziej podatne na pogorszenie stanu psychicznego.

Osoby z depresją kliniczną wykazują zaburzenia koncentracji uwagi w umyśle, które pobudzają nadnercza do wytwarzania jeszcze większej ilości glikokortykosteroidów, takich jak kortyzol, hormon stresu i lęku. Wyższe poziomy kortyzolu mogą uszkodzić hipokamp, ​​składnik umysłu niezbędny do funkcji poznawczych, a także pamięci.

Naukowcy również ustalili, że osoby cierpiące na chorobę Alzheimera mogą doświadczyć degeneracji hipokampa. Dr Brenowitz wyjaśnił, że MNT:

„Osoby z depresją wykazują zmniejszoną objętość hipokampa. Uważa się, że jest to spowodowane zwiększonym poziomem hormonów stresu, [oraz] ponieważ hipokamp jest regionem bardziej podatnym na urazy zdrowotne […], jest również bardziej podatny na chorobę Alzheimera”.

Opisała, że ​​hipokamp jest „wrażliwym regionem, który może zostać przechylony w stan nieidealny, w którym kończymy z pewną utratą objętości […], która może być niezależna od choroby Alzheimera”.

Dr Brenowitz kontynuował: „Mogło już [być] uderzenie w depresję, a wtedy [osoba] jest bardziej podatna na chorobę Alzheimera lub jest bardziej podatna na tę patologię”.

Badania sugerują, że systemy, które przyczyniają się do spadku funkcji poznawczych, mogą również przejść do pracy.

Depresja może przyczynić się do pogorszenia stanu psychicznego z powodu chorób naczyń, zwiększonego obrzęku, klinicznie osłabionych aspektów rozwoju nerwów lub zwiększonego gromadzenia się amyloidu – zdrowego białka w umyśle, wysoce związanego z chorobą Alzheimera.

Kurczak kontra jajko

Naukowcy ostrzegają, że ich badania naukowe przybliżają organizację, a nie przyczynowość, pomiędzy kliniczną depresją w bardzo wczesnym wieku dorosłym a upośledzeniem funkcji poznawczych w późnym okresie życia.

Depresja w bardzo wczesnych latach dorosłości nie była jedynym elementem zwiększającym groźbę pogorszenia stanu psychicznego u tych osób. Osoby z bardzo ekstremalnymi oznakami i objawami depresji w bardzo wczesnych latach dorosłości, a także w późnym życiu, również wykazały większą organizację z wyjątkowo ekstremalnym spadkiem funkcji poznawczych.

Dr Brenowitz stwierdził:

„W późnym życiu trudno powiedzieć kurczakowi i jajku: co było pierwsze? Ludzie, u których rozwija się demencja, często mają 20-letnią trajektorię spadku, więc trudno to określić. Czy to wczesny zespół demencji, czy jest to spowodowane innymi czynnikami ryzyka demencji, takimi jak choroba naczyniowa?”

„Dobre życie to najlepsza zemsta” – George Herbert

Naukowcy podsumowują, że bardzo wcześnie dorosłe lata mogą być kluczowym czasem, aby zmienić aspekty zagrożenia pogorszenia stanu psychicznego, takie jak depresja kliniczna. Obecne terapie w wieku średnim, mające na celu zminimalizowanie możliwości wystąpienia pogorszenia stanu psychicznego, polegają na zwiększeniu zagrożenia sercowo-naczyniowego, a także radzeniu sobie z problemami cukrzycowymi, które mogą przyczyniać się do upośledzenia funkcji poznawczych.

Dr Brenowitz zauważył, że badania prowadzone przez grupę zwiększają liczbę trudnych dociekań. Pamiętała, że ​​nadal będzie można zobaczyć, czy skupienie się na aspektach zagrożenia wieku średniego lub oznakach i objawach depresji w bardzo wczesnych latach dorosłości z pewnością wpłynie na ceny niepełnosprawności poznawczej w późnym wieku.

„Czuję, że we wczesnej dorosłości istnieje okno, w którym ludzie zaczynają przechodzić przez poczucie, że nie muszą nic robić, i zaczynają myśleć, że powinni żyć [zdrowszy tryb życia]. Zaczynają budować dobre nawyki, które będą miały wpływ nie tylko na upośledzenie funkcji poznawczych, ale także na późniejsze zdrowie fizyczne i psychiczne”.

–Dr Willa Brenowitz

.